Categories
Kulture

Letër e një 8-vjeçareje për hajdutët e shtëpisë

Zakonisht për hajdutët thonë se nuk kanë zemër dhe janë të pandjeshëm, por këtë herë mund të jetë ndryshe, pasi letra që një 8-vjecare ka shkruar për hajdutët që i vodhën varësen po bën xhiron e rrjeteve sociale.

Letra e Gaias, vogëlushes 8-vjeçare nga provinca e Casatenovo-s, në zonën e Lecco-s, në Itali, është bërë virale në rrjetet sociale. Të martën hajdutët hynë në shtëpinë e saj dhe i vodhën një send shumë të dashur për të: një varëse që i ishte dhënë babait të saj.

Për këtë arsye, Gaia e vogël u ka bërë apel atyre përmes një letre, në të cilën kërkon – siç thuhet në Casateonline – kthimin e pronës “e cila ka një vlerë shumë emocionale”. “Kam kursyer për dy vite të gjata që të mund ta blej,” shtoi ai.

“Të dashur hajdutë, jam një vajzë 8 vjeçe. E di që gjatë mëngjesit të 6 prillit, ndërkohë që mamaja ime po më çonte në shkollë, ju hytë në shtëpinë tonë. Ju kërkoj nga zemra të më ktheni varësen që keni marrë.

Ka shumë vlerë emocionale për mua. Kam kursyer për plot dy vite para se t’ia blija babit. Nuk dua asgjë më shumë, ju lutem bëjeni këtë për mua. Me dashuri, vajza të cilës i morët varësen.”

Vajza e mësoi lajmin për vjedhjen e varëses nga mamaja e saj dhe u pikëllua shumë Tani rrjeti po zien nga thirjet që po i bëhen këyre hajdutëve që t’i rikthejnë vajzës së vogël varëse e çmuar.

Categories
Kulture

“Çfarë do të thotë të humbasësh djalin tënd?” – Rrëfimi prekës i një nëne

“Askush nuk mundet ta kuptojë dot, se sa e madhe është dhimbja prej humbjes së një fëmije. Është njëdhimbje që shkon përtej çdo ndjenje. Është thjesht e paimagjinueshme. Është një realitet që të ndryshon gjithçka, të bën të ndihesh e humbur, sepse “Ti i mbijeton vdekjes së djalit tënd”.

Asnjë prind nuk duhet tëpërballet me një realitet të tillë. Është një dhimbje që e mban në zemrën tënde, për të mos dëgjuar për tëdisatën herë nga personat përreth “Forca, sepse jeta vazhdon”. Po, është e vërtetë që jeta vazhdon, por çfarë dinë realisht të tjerët për jetën tënde? Sa mund ta kuptojnë ata se sa ka ndryshuar jeta jote, e cila duket sikur nuk të përket më ty?

Të tjerët nuk munden ta kuptojnë dot, se çfarë përjetohet kur imazhi i fundit që ke nga djali yt në mendje, është një trup i ngurtë në mes të shtëpisë. Ai trup që e ke tundur në fëmijëri, ajo fytyrë që e ke dashur, e ke përkëdhelur, e ke shtrënguar në gjoksin tënd. Ai trup, ajo fytyrë, ashtu të ngurtësuara të mbeten gjatënë mendje.

Ky imazh, kjo dhimbje mbetet vetëm jotja. Për të tjerët gjithçka është thjesht një histori si shumë të tjera, të cilat në një moment të caktuar do të harrohen. Për ty ndërkohë, është makthi më i keq, por që nuk ke alternativë tjetër për të mbijetuar. E ndërkohë që koha kalon pa një rregull të përcaktuar, e ndjen akoma më shumë mungesën e tij. Ndjen peshën e vetmisë që nuk të braktis as me kilometra larg shtëpisë, sepse është gjithmonë prania e tij që të mungon.

Mund të kapesh me gjithë forcat e tua tek besimi se një ditë “do ta takosh” sërish birin tënd, por këtu mbi tonë biri të mungon si ajri, dhe koha kurrsesi nuk mund ta lehtësojë mungesën e tij, apo ta zbehëdhimbjen që ndjen. Dhimbja që ndjen mbetet e heshtur, por që të shkatërron përbrenda, sepse asnjëarsyetim njerëzor nuk mundet ta përkufizojë. Gjithë këtë gjendje nuk mundet ta kuptojë askush që nuk është gjendur në të njëjtën situatë, dhe uroj që të mos e provojë asnjë prind”. – Riem Franca

Categories
Kulture

“Një ditë të caktuar do të më thuash: “Shko në shtëpi tani, ma”

“Një ditë të caktuar do të më thuash: “Shko në shtëpi tani, ma”; “Po vij mami”, “Ehu, ma”. Dhe unë do tëkujtohem për të gjitha rastet kur ti ishe i vogël dhe qaje duke bërtitur me të madhe: “O ma, o ma, o ma” dhe më pas qeshje, midis lotësh, në momentin që unë shfaqesha duke iu përgjigjur thirrjeve të tua.

Një ditë të caktuar mund të jesh i acaruar, sepse unë nuk të kam lënë të bësh diçka. Unë mund të hyj nëdhomën tënde dhe ti do të qëndrosh gjithë pasditen pa më folur. Ama unë do të kujtohem për të gjitha herët, kur nuk doje të ndaheshe prej meje, as për 5 minuta për të shkuar në tualet.

Një ditë të caktuar mund të më kërkosh të flesh nga një mik i yti, apo të kalosh pushimet nga gjyshja, apo të udhëtosh me miqtë e shkollës. Ama unë do të kujtohem për çdo natë, kur arsyeja e gjumit tënd të qetëisha unë.

Dhe më pas ti do të duash të ecësh i vetëm në jetë. Do të duash të fluturosh dhe ndonjëherë, do të biesh, do të vritesh e do të lëndohesh aq shumë, saqë “një puthje” e imja nuk ka për të të shëruar. Dhe unë do t’i kërkoj kohës të kthehet mbrapsht, në ato kohëra kur unë isha paqja jote. Por një gjë e tillë nuk do tëndodhë.

Atëherë unë do të qaj, për ty dhe me ty, nëse do të jetë e nevojshme. Do të jem aty, duke të mbajtur dorën, edhe pse vetëm me zemër. Do të pres, do të kthehesh nga unë me kalimin e kohës, me dashurinë më tëduruar. Sepse fëmijët mund të largohen, ama kthehen sërish në një moment të caktuar”.

Categories
Histori Kulture

“Parada Shqiptare”, Asti vishet me ngjyrat kuq e zi

Ditën e shtunë në Asti, u mbajt “Parada Shqiptare”. E para e këtij lloji në Itali, e organizuar nga Shoqata “Asso Albania Asti-Piemonte” në bashkëpunim me Bashkinë e qytetit të Astit.

Në këtë manifestim ishin të ftuar shumë shoqata vullnetare shqiptare nga e gjithë Italia. Edhe pse në një ditë me shi, pjesa më e madhe e të ftuarve ishte në Asti, ku për një moment u shëndërrua në një Shqipëri të vogël kuq e zi.

Komuniteti shqiptar në Parma ishte ftuar dhe u përfaqësua nëpërmjet organizatave “Shkolla Shqipe Scanderbeg dhe Forum Donne Indipendenti. Ndërkohë morën pjesë edhe përfaqësues të Komunitetit shqiptar në Modena, Reggio Emilia dhe Piacenza.
Pika e parë e takimit ishte në Qendrën Kulturore “Margarita Xhepa” ku vizituam dhe pamë ambientet kaq bukur ndërtuar e mirëmbajtur nga vullnetarët dhe familjet shqiptare, klasat e shkollës shqipe, librarinë, sallën e baletit, kuzhinën dhe oborrin mikpritës.

Në “Shtëpinë e Shqiptarit” në Asti na pritën, presidenti i Shoqatës “Asso Albania Piemonte – Asti”, z. Marjan Bjeshkëza, koordinatorja e qendrës, drejtuesi artistik i qendrës dhe organizatori i “Paradës Shqiptare” në Asti 2022 z. Hasan Bulçari, stafi përfaqësues dhe vullnetarë.
Ambientet gumëzhinin nga zërat e të rinjve dhe fëmijëve të familjes së madhe shqiptare në Asti, ngjyra e motive shqiptare, muzikë dhe shije të vendit tonë, Shqipërisë. Më e bukura e këtij realiteti qëndron në integrimin dhe bashkëjetesën me qytetin dhe vendasit.

Më pas të gjithë u drejtuam në qendrën e qytetit dhe në një paradë madhështore të udhëhequr nga Kryetari i Bashkisë së qytetit të Astit dhe përfaqësuesit shqiptar e si një lum ngjyrash e tingujsh u derdh mes për mes shtëpive dhe shesheve astixhiane.
Imagjinoni një zemër të madhe shqiptare që rrihte nën ritmin e daulles, muzikës patriotike dhe flamurit kuq e zi… Emocione që nuk do të harrohen kurrë e sidomos nga të rinjtë e fëmijët të cilët ngjanin si shqiponja të lira e krenare.

Asgjë nuk e ndali dot “Paradën Shqiptare” në Asti që përfundoi rrugëtimin e saj në oborrin e Qendrës Kulturore “Margarita Xhepa”. Aty na pritnin pjata të ngrohta shqiptare dhe jo vetëm. Ndërkohë, në pritje të fillimit të koncertit, patëm mundësi të shkëmbenim përshëndetje me të gjithë shqiptarët, të ardhur nga të katër anët e Italisë.

Koncerti i mblodhi të gjithë të ftuarit pranë skenës të përgatitur enkas për këtë rast me artistë shqiptarë.

Një koncert shumë i pasur artistik ku Komunitetin Shqiptar të Parmës e përfaqësoi:
Monika Bekolli në flaut me pjesët: Dua më shumë Shqipërinë dhe me një Kolazh Muzikë Arbëreshë Musart (Fatma Mema) me këngën Party Musart.

Deana Paja e vetë përgatitur me koreografinë e Olta Shehut “Valle Dasme Shqiptare”.
Falënderojmë organizatorët e “Parada Shqiptare” në Asti 2022 për ftesën dhe organizimin e përpiktë!

Falënderojmë Agjencinë “Kodra Tour” në Reggio Emilia për udhëtimin e qetë dhe gatishmërinë e plotë!
Falënderojmë dhuruesit që garantuan udhëtimin dhe drekën për të gjithë!
Falënderojmë vullnetarët dhe familjet shqiptare për pjesëmarrjen!
Faleminderit për shërbimin fotografik z.Patriot Demaj!

Forum Donne Indipendenti
Shkolla Shqipe Scanderbeg në Parma

Albumi dhe kronika u përgatitën nga Elvira Lashi Lika
Asti, 24.09.2022/Diaspora Shqiptare

Categories
Kulture

Tupja: Mos thoni ‘cheese’ por ‘gjizë’, gjuha shqipe po zhduket

Profesor Edmond Tupja, i cili ka ngritur alarmin për zhdukjen e gjuhës shqipe duke qenë se sa vjen e shtohen huazimet nga gjuhët e huaja, solli në vëmendje një fjalë të cilën të gjithë e përdorim shumë thjesht.

Bëhet fjalë për “cheese”, një term që e përdorim para se të bëjmë foto duke qenë se shqiptimi i saj i çon buzët në një pozicion të qeshur. Tupja thotë se kjo fjalë mund të zëvendësohet lehtësisht me gjizë, një fjalë shqip që kryen po të njëjtin funksion.

“Unë vërej, tani thuhet konstatoj, që po përdoren gjithmonë e më tepër fjalë të huaja aty ku shqipja i ka fjalët e saj, se fjalë të huaja do hyjnë. Është bërë modë tani. Kur thua cheese i nxjerr të gjitha thëmbët, por shumë mirë mund ta zëvendësoni me fjalën ‘gjizë’, edhe të vjen të qeshësh edhe tamam zbardh dhëmbët,” – pohoi Tupja.

“Do you parlare shqipish”, ka qenë titulli i një shkrimi të profesorit, i cili ka sjellë në vëmendje përdorimin e shumë gjuhëve pa qenë e nevojshme./Living/

Categories
Kulture

“Nëna e zë vendin e cilitdo, por vendin e saj, nuk e zë dot askush!”

“Zemërmi i nënës është si bora e pranverës. Bie shumë, por shkrin shpejt”.

“Nëna është ajo që mund të zërë vendin e kujtdo, por vendin e saj nuk mund ta zërë askush”.

“Çdo mbretëreshe ka madhështinë e saj, por madhështia e nënës është mbi të gjitha mbretëreshat e botës”.

“Nënë është fjala më e bukur në buzët e njerëzimit”.

“Nuk gjen në botë jastëk më të mirë se sa prehëri i nënës, e as trëndafil më të bukur sesa thellësia e shpirtit të saj”.

“Në këtë botë egoiste, vetëm nëna dëshiron të të shohë gjithmonë të lumtur”.

“Një nënë shikon gjithçka, flet pak, sakrifikon çdo gjë , ankohet pak, jep shumë dhe pret pak. Gjithçka që ajo dëshiron është që fëmijët e saj të jenë të lumtur”.

“Gjithçka që është e bukur te njeriu, është krijuar prej rrezeve të diellit dhe prej qumështit të nënës, dhe kjo na mbush me dashuri, përjetësisht…”.

“Dora që përkund djepin, është ajo që rrotullon fatin e njerëzisë, sepse ajo dhe vetëm ajo e drejton jetën drejt horizonteve të ndritura ose të errta”.

“Nëntë muaj je ushqyer nga gj aku i saj, ke marrë frymë nga oksigjeni i saj. Në hapat e para të jetës je mbajtur nga duart e saj… Mundohu që pjesën tjetër të jetës të bëhesh shkaku i lumturisë së saj…”.

Categories
Art Kulture Personalitete

Sot është një ditë speciale për Greta Koçin pasi feston ditëlindjen, Eni i bën urimin special

Sot është një ditë speciale për Greta Koçin pasi feston ditëlindjen. Këngëtarja mbush 31 vjeç. Ajo ka marrë shumë urime nga ndjekësit por më të bukurin ia ka bërë motra e saj, Eni Koçi. Këngëtarja shprehet e lumtur për prezencën në jetën e saj duke iu referuar si shoqja më e mirë.

“Gëzuar ditëlindjen dashuri. Gëzuar për motrën dhe shoqen time më të mirë. Uroj të festosh edhe 100 ditëlindje të tjera plot gëzime dhe lumturi. Je njeriu më i veçantë në jetën time dhe dua të të shoh gjithmonë të lumtur e të buzëqeshur. Poor mos të harrojmë që do të jesh dhe tezja më e bukur në botë. Të dua”.

Ndërkohë, Greta ka falenderuar fansat për urimet e shumta që ka marrë. “Në këtë ditëlindje dua vetëm të falenderoj Zotin që jam dhe kam gjithçka që më duhet për të qenë e lumtur. Ps. Flm dhe juve që më uroni. Tek video e fundit që kam publikuar do të lexoj të gjitha urimet me shumë dashuri.”

Categories
Kulture

“Varfëria” poezia ende aktuale nga Naim Frashëri

“Varfëria”

Ju, të pasur, kur rrini
Rreth zjarrit me gëzime,
Qeshni, hani e pini,
Xbaviti me dëfrime,

Kërceni e këndoni
Dhe çeli e gëzoni,
Bëni gaxhi e loni
Edhe prëhi e ngrohi.

U vjen së largu afshi
Ndë sallonet të gjerë,
Shtruarë pej mëndafshi,
Mbushur me gjë të vlerë.

Nga ari, nga ergjëndi,
Nga floriri, nga drita
Llapëtin gjithë vëndi,
Tfaqet natënë dita.

Zonjatë bukuroshe
Veshur me rrobat’ e arta,
Vashatë vogëlushe,
Të bardha posi karta

Djemthit’ e përkëdhelur,
Të larë e të ndruar,
Me zëmërë të çelur,
Me buzë të gëzuar,

Vinë rreth e kërcejnë
Dhe qeshin e këndojnë,
Lozinë e dëfrjnë,
Kohën me gas e shkojnë,

Dhe juve, duke parë
Me sy fatbardhësinë,
S’u vjen fare të qarë
Vallë për varfërinë?

E dini q’është jashtë
Një plak’ e dobëtuar,
E përgjynjur, e lashtë,
E mjer’, e dëshëruar,

E fishkur’ edh’ e thatë,
E thinjur’ e kërcure,
E urtë dit’ e natë,
Dergjetë nër qivure!

Një plak q’i vd iq fëmija,
Edhe mbet i he lmuar,
Se iu shkretua shtëpija,
Mbet si kandil i shuar!

Një foshnj’ e varfëruar
Pa nënëz’ e pa atë,
E gjor’ e dobëtuar,
E ligurë e e thatë!

Gjithë këta të mjerë
Në të këqia rrojnë,
Vin’ e lipin më derë,
Një kafshitë kërkojnë!

E kur vjen të kërkojnë,
Brengën s’munt’ ta rrëfenjë,
Po zë dhe të këndonjë
E rreh të na dëfrenjë.

Sa ‘shtë turp për njerinë,
Kur shkojm’ e s’kthejmë synë!
S’dëgjojmë Perëndinë?
S’është vëllathi ynë?

Oh, epni ju që kini!
Kush i ndih varfërisë,
Ay q’ep, po e dini
Q’i huan Perëndisë.

T’apin, se vjen një ditë
Q’e lemë këtë jetë
Dhe gjën’ e bagëtitë,
Vemi në të vërtetë,

Përpara Perëndisë,
Që do të na gjykonjë;
Urat’ e varfërisë
Arrin të na shpëtonjë,

Ajo or’ e borinjtë,
Që ligjëron e bije,
Rreth t’i plakin të rinjtë,
Buzë va rrit na shpije.

Epni t’u falnjë Zoti
Juve gjithë të mirat
E të mos mutnjë moti
T’u sjellë të pahirat.

Mba unazat në dorë
Pa njëfarë nevojë!
Zonjë, shumë të gjorë
Vdesën për bukë ngoje!

Ep t’apë Perëndija
Të gjitha mirësitë,
Të të kenë fëmija
Shëndet e jet’ e ditë.

Zot i math’, i vërtetë
E gjithë ju të Mirët,
Mos e lini përjetë
Njerinë n’errësirët!

Categories
Kulture

Poezia prekëse e Ismail Kadare “Babai”

“Babai” – Ismail Kadare

Ai erdhi në mbrëmje i pirë
afër vatrës u ul, u step.
Kasketa e vjetër, e nxirë,
gazeta e ditës në xhep.

Pse kish pirë nuk e tregoi
nëna tha: “Ku ta dish!”
dikush vjershat e djalit të madh
në gazetë kritikuar kish.

Në klub plot potere të tymtë,
në gazetë i treguan një vend
dikush i kish thënë: “vate
dhe puna e djalit tënd!”

Për vjershat e djalit s’kish pasur
të veçantë interesim…
sonte ish herë e parë
në klubin e vogël plot tym.

Categories
Kulture

Fjala “Nënë” kudo në botë, zgjon në zemra dashurinë, mirëmëngjes jetës i thotë, se nëna e lind njerinë.

Kur një zog,një pëllumb ne shikojmë
duam krahë si ata të fluturojmë
zemra jonë tik e tak kur troket
me zemrat flet

Në çdo stinë kudo janë pranverojnë
dhe në sy ata mbajnë jetën tonë
dashurinë, lumturinë e pafund
me ëndërra shumë

Kanë një botë me ëndërra
janë të vegjël shumë
mos lëndoni nënat
syrin e pagjumë

Të gjitha do i dhuroja
kaq të lumtur ti shikoja
dhe fëmijët në gjithë globin
anembanë

Mos ja u prishni lumturinë
mos iu prekni dashurinë
askërrkush mos ta provojë
se nënat s’ju lejojnë

Fjala “Nënë” kudo në botë
zgjon në zemra dashurinë
mirëmëngjes jetës i thotë
se nëna e lind njerinë.

Kjo dorë që e tundi djepin
gjithë botën e gezon oooooooooo ooooooo oooooo

Mos ja u prishni ëndërrat
janë të vegjël shumë
Mos lëndoni nënat
syrin e pagjumë

Të gjitha do i dhuroja
kaq të lumtur ti shikoja
dhe fëmijët në gjithë globin
anembanë

Mos ja u prishni lumturinë
mos ja u prekni dashurinë
askërrkush mos ta provojë
se nënat s’ju lejojnë

Fjala “Nënë” kudo në botë
zgjon në zemra dashurinë
mirëmëngjes jetës i thonë
se nëna e lind njerin

Kjo dorë që e tundi djepin
gjithë boten e gëzon oooooooooo ooooooo oooooo

error: Content is protected !!